Een einde maar ook een nieuw begin
17 mei 2025 - Guernsey, Kanaaleilanden, Verenigd Koninkrijk
Laat me je even mee terugnemen in de tijd…
Het is september 2024. De nazomerzon glinstert over het water terwijl we in de haven van Lelystad liggen. “We hebben nog een week voordat we weer aan het werk gaan,” zegt Sjack. “Zullen we nog ergens heen zeilen? Naar Enkhuizen of zo?”
Ik aarzel. Zijn vraag hangt even tussen ons in, maar mijn gezicht verraadt het antwoord al. Sjack glimlacht. “Je hebt wel gelijk, We hebben al zoveel moois gezien in Noorwegen, al zo veel mijlen gezeild, zoveel plekjes ontdekt… Misschien is het ook wel lekker om gewoon wat aan te keutelen hier in de haven.”
En zo geschiedde.
Maar ‘aankeutelen’ betekent bij ons ook: bootjes kijken op internet. Want we hebben ons tijdens deze reis gerealiseerd: we worden ouder en ook strammer– laat ik het maar gewoon bij de naam noemen. Mijn knie speelt steeds vaker op, en bij flinke deining wordt het in- en uitstappen in de kajuit een ware uitdaging. Die overstap op de bank om achter het roer te komen? Dat is gewoon wachten op de eerste valpartij. Tja .. en gebroken vingers of een gebroken heup is geen leuke vakantieherinnering.
Het beste excuus ooit ...
Sjack kijkt me van opzij aan met een scheve grijns. “Een andere boot is eigenlijk een medisch hulpmiddel,” grapt hij. We schieten allebei in de lach. Het is misschien wel het beste excuus ooit.
Dus we struinen het internet af om te kijken wat er te koop ligt. Tot ineens Sjack enthousiast roept: “Kijk! Deze ligt gewoon een haven verderop. Kom, we gaan kijken!”
Na anderhalf uur zijn we weer terug op de Volle Maan. “No way dat ik hier de Volle Maan voor verkoop,” roep ik verontwaardigd uit. En liefdevol strijk ik over de mooie teakhouten kastjes. De Volle Maan is niet zomaar een boot. Ze is zoveel meer dan dat. De Volle Maan is ons huis op het water, ze geeft ons vrijheid en brengt ons veilig naar nieuwe bestemmingen. Nou ja, op dat ene moment van motorpech na dan …
Ik schrik op als Sjack ineens roept: “Dit zou ‘m wel eens kunnen zijn. Ja echt, deze ziet er goed uit.” Hij is zo enthousiast dat hij zich bijna verslikt. “Je raadt het nooit… de boot ligt gewoon hier in de hal, bij ons in de haven!” We duiken meteen in de foto’s en zijn het er snel over eens: de makelaar bellen! We kunnen om 14.00 uur komen kijken. Aan het einde van het telefoongesprek vertelt de makelaar er nog fijntjes achteraan: “Maar eerst komt er nog een stel Duitsers langs.” We voelen de druk nog niet … althans, nóg niet.
Het schip ligt in de hal en via een wiebelig trapje klim ik naar boven. De eigenaar staat me vriendelijk op te wachten en met een zwaai over de zeereling sta ik ineens op het dek. Wauw — 80 centimeter langer en 45 centimeter breder, en toch voelt het als een wereld van verschil. De eigenaar wijst met een glimlach naar een briefje met de tekst: ‘schoenen uit’. Op sokken mogen we verder, de kajuit in. En daar slaat Cupido toe – ik ben meteen verkocht. Met een neutraal gezicht maar met een bonzend hart, worden we rondgeleid.
Verliefd maar wat een pech!
Als we weer boven op het dek staan, roept de makelaar: “Kijk, daar zijn die Duitsers weer.” Ik werp Sjack een hoopvolle blik toe, maar hij schudt resoluut zijn hoofd. Hij kent me te goed – het juffertje-ongeduld dat het liefst direct een bod doet. De makelaar neemt vriendelijk afscheid en ik zie de glinstering in zijn ogen. Ogen die lijken te zeggen: hij is verkocht aan deze Duitsers. Pech voor jullie!
Eenmaal op de Volle Maan kan ik mijn gezicht niet langer in de plooi houden. Chagrijnig, dat dekt de lading wel. Balen, flink ook. Helaas pindakaas, aan onze neus voorbij!
Dat zou je denken he? Maar de Duitsers wilden er nog even over nadenken en zouden na het weekend een besluit nemen. Ha! Dat hadden ze gedacht! En zo komt het dat wij nu de trotse eigenaren zijn van een schitterende Contest 44 CS. We geven haar een nieuwe naam: Blauwe Maan.
Waarom heet onze nieuwe boot Blauwe Maan?
Een blauwe maan is eigenlijk de tweede volle maan in één maand. Normaal is er maar één volle maan per maand, maar omdat een maancyclus iets minder dan 30 dagen duurt, gebeurt het soms dat er toch twee volle manen in dezelfde maand vallen. Dat heet dan Blauwe Maan. Het is een leuke knipoog naar onze boot 'Volle Maan'. Een Blauwe Maan is best bijzonder – het komt maar eens in de 2,5 tot 3 jaar voor. Dus als je een blauwe maan ziet, kijk dan even extra goed: je ziet iets wat niet vaak gebeurt.
Afscheid nemen van de Volle Maan
Auw… want dan komt het moment van afscheid van onze Volle Maan. Gelukkig is de Volle Maan verkocht aan een leuk stel. Ze zijn net zo enthousiast als wij altijd zijn geweest. Dat maakt het makkelijker om los te laten.
We kunnen met een gerust hart zeggen: dit is het einde van een mooi hoofdstuk, maar ook het begin van een nieuw avontuur.
Een andere boot betekent ook een ander blog!
Met de komst van de Blauwe Maan sluit ik dit blog af. Maar geen zorgen – onze zeilavonturen gaan gewoon verder! Je kunt ons blijven volgen via: https://blauwemaan.reislogger.nl. Je kunt ook de link gebruiken: Blauwe Maan reislogger
Daar kun je je ook aanmelden om automatisch een seintje te krijgen zodra er een nieuw verhaal verschijnt.
Ik hoop je daar weer terug te zien!
Groetjes, Tanya en Sjack
Volle Maan:
Blauwe Maan:






Tjebbe
Groetjes Bini