Het poephuisje op een onbewoond eiland

Op een onbewoond eiland

We stevenen af op een schattig klein eilandje ‘Hamnarholmen’ en vinden een mooi plekje op een pontoon. Het is er nog niet druk en hebben nog keuze om ergens aan te leggen.

Hoezo zijn Noren gesloten en op zichzelf???

We zijn op weg om het eilandje te verkennen en we worden aangesproken door twee Noorse jongetjes. Nog maar 10 jaar oud en vlekkeloos Engels praten, ongelooflijk. Eentje heeft een splinter in zijn vinger en hij vraagt of we misschien een pincet hebben. Sjack probeert de splinter eruit te halen en ondertussen kletsen ze ons de oren van het hoofd. Ze zijn op een prettige manier nieuwsgierig. Ik denk dat ze wat teveel Amerikaanse televisie kijken want we worden telkens aangesproken met “Hey guys”. Haha, ik kon je oma zijn jochie, maar de onbevangenheid van de jongens maakt veel goed.

Als we onze weg willen vervolgen (we zijn de steiger nog niet eens af …) worden we aangesproken door een oude Noorse man. Hij loopt gebogen, mogelijk van de pijn in zijn rug. Hij wil graag zitten om zijn verhaal te vertellen en we volgen hem naar een picknicktafel. Een jonge Noorse hoort ons Engels praten en komt er bij staan. Even later volgt haar vriend die ons uitnodigt voor de BBQ. Dan volgen al snel meer mensen en nóg meer mensen. Het is een gekwetter van gelach en leuke verhalen. Hoezo zijn Noren gesloten en op zichzelf? Niks van gemerkt!

Back to nature: een poephuisje!

Het eilandje kent geen toiletgebouw maar vol trots vertellen de Noren dat er een huisje midden op het eiland staat. Nieuwsgierig volg ik de aanwijzingen en sta midden in een bosstukje te kijken naar een houten huisje. Ik moet op een steen stappen en voorzichtig klop ik op de deur: “Hello! Is sombody there?”. Als er geen antwoord komt, doe ik voorzichtig de deur open. Het is er netjes en schoon. Er staat een normale toiletpot in het midden maar verder is er géén overeenkomst met een normaal toilet te vinden. Ik kijk het gat in en wat ik daar zie …. zal ik maar niet vertellen. Je verwacht een enorme stank maar gek genoeg is dat er helemaal niet.

Grinnekend loop ik weer buiten, toch wel heel bijzonder zo’n poephuisje.